digital detox: 30 uur zonder social media

Gepubliceerd in Media door
facebook

Ik sta op m’n eentje op de trein te wachten, er is reclame op tv of ik heb even helemaal niets te doen. Het is vooral op momenten zoals deze dat ik mijn gsm erbij neem en met een snelle duimbeweging wifi of 4G aanzet. Stilletjes is social media mijn leven binnengeslopen en niets vermoedend heb ik het omarmd als een vast, vaak veel te belangrijk deel in mijn leven. Ik stond er nooit bij stil, maar ik gebruik mijn smartphone minstens tachtig keer per dag. (Althans, dat denk ik. Ik heb het nooit geteld.) Onbewust is het toestel met mijn vingers vergroeid geraakt en denk ik er zelfs niet meer over na wanneer ik uit gewoonte mijn gsm ontgrendel en breinloos begin te scrollen door het nieuwsoverzicht op Facebook of Twitter.

Je hebt je volledige sociale netwerk in je handpalm liggen en met 1 klik kan je iedereen laten weten wat je doet, waar je het doet en waarom je het doet. Of iemand zich daar iets van aantrekt? Dat is bijzaak. En hoe handig dat draagbare netwerk van vrienden ook is voor school, werk of puur ter ondersteuning van je sociale contacten, je kan niet ontkennen dat het onmisbaar is geworden. Natuurlijk heb je altijd zo van die vrijgevochten geesten die pretenderen dat ze van de ene dag op de andere al het digitale in hun leven kunnen afzweren terwijl ze nog snel even hun mails checken. Maar hoe zelfzeker ik op vrijdagavond in mijn persoonlijke digital detox stapte, zo kriebelde het de volgende ochtend om meteen Facebook te checken.

Ik zou heel graag beweren dat ik helemaal geen probleem had om al die pixels achter me te laten, maar pas wanneer ik tegen mijn vader aan het klagen was over het feit dat het toch wel heel moeilijk bleek te zijn, besefte ik dat ik misschien wel een verslaving heb. Want is dat niet zo met verslavingen? Dat, wanneer je dan even zonder komt te zitten, je aan niets anders meer denkt? Dat is dan misschien een tikkeltje overdreven. Maar zoals ik me kan inbeelden dat rokers die trachten te stoppen met hun ongezonde gewoonte, constant die drang hebben naar het oplichten van een sigaretje, zo had ik voortdurend de drang naar het oplichten van mijn schermpje.

Ik geef het toe: ik denk soms in tweets of Instagram-fotos en “oh, dat zou mooi zijn met een filtertje erop en die hashtags erbij” is een gedachte die misschien af en toe door mijn hoofd zoeft. Zeggen dat dit weekend een verademing was en dat ik me bevrijd voelde, zou gelogen zijn, aangezien ik zeker tien keer per dag de drang had om mijn social media te checken. Een verademing zou het pas echt zijn als ik me niet constant zou afvragen of mijn klasgenoten nieuws hadden over de lessen van volgende week en of mijn vrienden ondertussen zouden denken dat ik van de aardbol verdwenen ben, of zo. En het was wanneer ik op zondagochtend een ongerust sms’je ontving, “You ok?? xx” dat ik besefte dat mijn online afwezigheid niet onopgemerkt voorbij ging.

Zondagavond om half zeven besloot ik dan dat het hoog tijd was om nog eens iets van me te laten horen en mijn duim een beetje beweging te gunnen. Met een nerveus hartje verbond ik met wifi en meteen stroomden de meldingen toe. 22 mails, 3 Facebook meldingen, 1 Whatsapp melding, 1 Messenger bericht, 7 Instagram notificaties en 3 Twitter meldingen. Voor de meesten misschien nog maar een tiende van de dagelijkse activiteiten, voor mij een overweldigend aantal berichten. 

Was deze detox een interessante ervaring? Zeker, ik heb mezelf een beetje beter leren kennen hierdoor. Zou ik het opnieuw doen? Absoluut. Ik voel me soms een beetje een slaaf van mijn gsm en af en toe die trouwe sidekick even aan de kant gooien kan alleen maar goed zijn voor je gemoed, je ogen en je kijk op het dagelijkse leven. Of ik het een week zou kunnen volhouden? Ik wil graag geloven van wel, maar ik weet wel beter dan dat.

 

15 november 2015
/
Vorig artikel Volgend artikel

Laat iets achter